การเพิ่มขึ้นของลายพรางดิจิทัล

ในช่วงปีแรก ๆ ของศตวรรษที่ 21 เครื่องแต่งกายทางทหารได้เปลี่ยนไปสู่เทคโนโลยีเมื่อกองทัพแคนาดาคิดค้นรูปแบบใหม่ของการพรางตัว ลายพรางดิจิทัลขยายไปยังสหรัฐอเมริกาไม่นานหลังจากนั้นด้วยรูปแบบ MARPAT ของนาวิกโยธินและรูปแบบการต่อสู้สากลของกองทัพบก อย่างไรก็ตามในปี 2558 สหรัฐฯ กลับเส้นทางและนำรูปแบบการต่อสู้ปฏิบัติการซึ่งเป็นรูปแบบลายพรางแบบดั้งเดิมมาใช้ เหตุใดจึงมีการเปลี่ยนแปลง? อันไหนดีกว่ากัน? เราจะมาดูความแตกต่างระหว่างลายพรางดิจิทัลและลายพรางแบบดั้งเดิมให้ละเอียดยิ่งขึ้น และเหตุผลที่เราเปลี่ยน

เหตุผลที่ลายพรางดิจิทัลทำหน้าที่เป็นพื้นฐานของรูปแบบสากลก็คือว่ามันอาจมีประสิทธิภาพปานกลางในทุกสถานการณ์ ไม่ว่าจะเป็นป่าไม้ ทะเลทราย และในเมือง โดยไม่ต้องแต่งกายหลายชุด อย่างไรก็ตาม เนื่องจากความล้มเหลวในการเชี่ยวชาญการพรางตัวให้เข้ากับสภาพแวดล้อม รูปแบบสากลจึงมีประสิทธิภาพน้อยลงทั่วกระดาน คิดว่ามันเป็นแจ็คของการค้าทั้งหมด แต่ไม่มีผู้เชี่ยวชาญเลย ลายพราง UCP ที่โค้งมนไม่เหมาะกับภูมิประเทศบนภูเขาของอัฟกานิสถาน ซึ่งจำเป็นต้องเปลี่ยนไปสู่รูปแบบลายพรางขั้นสูงแต่แบบดั้งเดิมมากกว่า

ลายพรางแบบดั้งเดิมรูปแบบแรกสุด ใช้สีที่หลากหลาย นักออกแบบรู้สึกว่าสิ่งนี้ใกล้เคียงกับสภาพแวดล้อมในป่าที่มีการออกแบบลายพรางได้ดีที่สุด การวิจัยในภายหลังจะแสดงให้เห็นว่า ในทางตรงข้าม การใช้สีส่วนเล็กๆ ทำให้ผู้สวมใส่มองเห็นจากระยะไกลได้ยากกว่ารูปทรงขนาดใหญ่ที่ดูเหมือนจะกลืนไปกับใบไม้

ในขณะที่ลายพรางดิจิตอลยังคงพัฒนาต่อไป ประโยชน์ของการใช้มันในการล่าก็ชัดเจนมากขึ้น วิทยาศาสตร์พิสูจน์ตัวเองได้ในทันทีด้วยการล่ากวาง การล่าเป็ด การล่ากวางหางขาว และแม้แต่การสำรวจที่ดูแลบนที่ราบของแอฟริกาและอินเดีย